Motywacja Na dworze książąt normandzkich znalazł gościnę uchodzący z kraju przed najazdem Kanuta król angielski — Edward Wyznawca. Jego długi pobyt na kontynencie doprowadził do zbliżenia z książęcym domem Normandii i do poczynienia jego przedstawicielom pewnych obietnic spadkowych na wypadek bezpotomnej śmierci. Edward po swym powrocie do Brytanii otaczał się chętnie przybyszami z kontynentu, budząc tym niezadowolenie miejscowych możnych. Toteż kiedy zakończył życie w styczniu 1066 r., możni anglosascy zlekceważyli testament zmarłego władcy i wynieśli na tron najpotężniejszego spośród siebie — Harolda.

Czekała go w związku z elekcją walka z dwoma na raz pretendentami; z pretensjami do korony wystąpili bowiem zarówno Wilhelm książę Normandii, jak władca Norwegii — Harald Hardrada. Ponieważ ten ostatni pierwszy wylądował na wyspie na terytorium Nortumbrii, przeciwko niemu Harold skierował swe siły. Tymczasem Wilhelm pozyskał poparcie dla swych roszczeń ze strony papiestwa, z którym władca anglosaski znalazł się w konflikcie z powodu arcybiskupstwa Canterbury. Ułatwiło to księciu Normandii ściągnięcie pod swe sztandary ochotników z różnych stron Francji i lądowanie w końcu września 1066 r. na wyspie w okolicy Pevensey. Upominki

prace magisterskie