FEUDALIZACJA DUCHOWIEŃSTWA
ogrodzenia systemowe Równocześnie z tym występowały objawy zeświecczenia hierarchii duchownej. Ze względu na olbrzymie majątki, pozostające w dyspozycji wyższego kleru, stanowiska duchowne stawały się łakomym kąskiem dla władców świeckich. W okresie wzrastającego chaosu i utraty innych źródeł dochodu traktowali je jako swoją rezerwę majątkową. Występując w roli opiekunów Kościoła, narzucali na intratne stanowiska kościelne kandydatów, których pragnęli sobie zjednać. Nie oglądali się przy tym na ich kwalifikacje moralne i niejednokrotnie powierzali je nawet osobom świeckim. Prowadziło to z jednej strony do upodobnienia wyższego duchowieństwa do wasali królewskich, z drugiej zaś — odbijało się fatalnie na tymże duchowieństwie, które ulegało zeświecczeniu i krańcowej de-^ moralizacji. Ze względu na usankcjonowaną przez Karola Wielkiego tradycję „kościołów prywatnych\", tzn. takich, w stosunku do których ich fundatorzy zachowali prawo własności, proces ten nie ominął również niższego kleru. Dermedic
